روی کاناپه نشسته امچایی میخورمچهره ات در ذهنم نقش میبنددبه تو فکر میکنمکمی بی وزنی مرا میگیردصدای خنده هایتو دندان های سفید و زیبایتچشمان قشنگتو باز شصت دستتدر ذهنم پیدا میشودتا در یاد هم باشیمزنده ایمتو همچنان دلیل و ذوق نوشتنی در منتو همچنان با منیدر من ....
+
نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۱ساعت 3:21 توسط بهنام
|
برچسب:
نویسنده: آرتین رحمانی
تاريخ: يکشنبه
9 بهمن
1401 ساعت: 5:10